Mga Panaghoy 2

Kabanata 2

א אֵיכָה֩ יָעִ֨יב בְּאַפּ֤וֹ ׀ אֲדֹנָי֙ אֶת־בַּת־צִיּ֔וֹן הִשְׁלִ֤יךְ מִשָּׁמַ֙יִם֙ אֶ֔רֶץ תִּפְאֶ֖רֶת יִשְׂרָאֵ֑ל וְלֹא־זָכַ֥ר הֲדֹם־רַגְלָ֖יו בְּי֥וֹם אַפּֽוֹ׃ (ס)

1 Ay, paanong binalot ng ulap ng Panginoon sa Kanyang galit ang anak na babae ng Zion! Mula sa langit ay inihagis Niya sa daigdig ang karilagan ng Israel, at hindi Niya inalaala ang tuntungan ng Kanyang mga paa sa araw ng Kanyang galit.

ב בִּלַּ֨ע אֲדֹנָ֜י לא [וְלֹ֣א] חָמַ֗ל אֵ֚ת כָּל־נְא֣וֹת יַעֲקֹ֔ב הָרַ֧ס בְּעֶבְרָת֛וֹ מִבְצְרֵ֥י בַת־יְהוּדָ֖ה הִגִּ֣יעַ לָאָ֑רֶץ חִלֵּ֥ל מַמְלָכָ֖ה וְשָׂרֶֽיהָ׃ (ס)

2 Nilamon ng Panginoon nang walang awa ang lahat ng tahanan ng Jacob; giniba Niya sa Kanyang poot ang mga muog ng anak na babae ng Juda; ibinagsak Niya sila sa lupa; nilapastangan Niya ang kaharian at ang mga pinuno nito.

ג גָּדַ֣ע בָּֽחֳרִי אַ֗ף כֹּ֚ל קֶ֣רֶן יִשְׂרָאֵ֔ל הֵשִׁ֥יב אָח֛וֹר יְמִינ֖וֹ מִפְּנֵ֣י אוֹיֵ֑ב וַיִּבְעַ֤ר בְּיַעֲקֹב֙ כְּאֵ֣שׁ לֶֽהָבָ֔ה אָכְלָ֖ה סָבִֽיב׃ (ס)

3 Sa Kanyang nag-aalab na galit ay pinutol Niya ang lahat ng sungay ng Israel; iniurong Niya ang Kanyang kanang kamay sa harap ng kaaway; at nagliyab Siya laban kay Jacob na gaya ng naglalagablab na apoy na tumutupok sa buong paligid.

ד דָּרַ֨ךְ קַשְׁתּ֜וֹ כְּאוֹיֵ֗ב נִצָּ֤ב יְמִינוֹ֙ כְּצָ֔ר וַֽיַּהֲרֹ֔ג כֹּ֖ל מַחֲמַדֵּי־עָ֑יִן בְּאֹ֙הֶל֙ בַּת־צִיּ֔וֹן שָׁפַ֥ךְ כָּאֵ֖שׁ חֲמָתֽוֹ׃ (ס)

4 Iniakma Niya ang Kanyang busog na tulad ng isang kaaway; nakahanda ang Kanyang kanang kamay na tulad ng isang kalaban, at pinatay Niya ang lahat ng kaaya-aya sa paningin; sa tolda ng anak na babae ng Zion ay ibinuhos Niya ang Kanyang poot na tulad ng apoy.

ה הָיָ֨ה אֲדֹנָ֤י ׀ כְּאוֹיֵב֙ בִּלַּ֣ע יִשְׂרָאֵ֔ל בִּלַּע֙ כָּל־אַרְמְנוֹתֶ֔יהָ שִׁחֵ֖ת מִבְצָרָ֑יו וַיֶּ֙רֶב֙ בְּבַת־יְהוּדָ֔ה תַּאֲנִיָּ֖ה וַאֲנִיָּֽה׃ (ס)

5 Ang Panginoon ay naging tulad ng isang kaaway; nilamon Niya ang Israel, nilamon Niya ang lahat ng palasyo nito, sinira Niya ang mga muog nito; at pinarami Niya sa anak na babae ng Juda ang pagdadalamhati at pananaghoy.

ו וַיַּחְמֹ֤ס כַּגַּן֙ שֻׂכּ֔וֹ שִׁחֵ֖ת מוֹעֲד֑וֹ שִׁכַּ֨ח יְהוָ֤ה ׀ בְּצִיּוֹן֙ מוֹעֵ֣ד וְשַׁבָּ֔ת וַיִּנְאַ֥ץ בְּזַֽעַם־אַפּ֖וֹ מֶ֥לֶךְ וְכֹהֵֽן׃ (ס)

6 Pinutol Niya ang Kanyang tahanan na parang halamanan; sinira Niya ang Kanyang dakong tagpuan. Ipinalimot ng Walang-Hanggan sa Zion ang takdang kapistahan at ang Sabbath, at sa tindi ng Kanyang galit ay itinakwil Niya ang hari at ang saserdote.

ז זָנַ֨ח אֲדֹנָ֤י ׀ מִזְבְּחוֹ֙ נִאֵ֣ר מִקְדָּשׁ֔וֹ הִסְגִּיר֙ בְּיַד־אוֹיֵ֔ב חוֹמֹ֖ת אַרְמְנוֹתֶ֑יהָ ק֛וֹל נָתְנ֥וּ בְּבֵית־יְהוָ֖ה כְּי֥וֹם מוֹעֵֽד׃ (ס)

7 Itinakwil ng Panginoon ang Kanyang altar, pinawalang-bisa Niya ang Kanyang Santuwaryo; ibinigay Niya sa kamay ng kaaway ang mga pader ng mga palasyo nito; nagtaas sila ng tinig sa Bahay ng Walang-Hanggan na tulad sa araw ng kapistahan.

ח חָשַׁ֨ב יְהוָ֤ה ׀ לְהַשְׁחִית֙ חוֹמַ֣ת בַּת־צִיּ֔וֹן נָ֣טָה קָ֔ו לֹא־הֵשִׁ֥יב יָד֖וֹ מִבַּלֵּ֑עַ וַיַּֽאֲבֶל־חֵ֥ל וְחוֹמָ֖ה יַחְדָּ֥ו אֻמְלָֽלוּ׃ (ס)

8 Ipinasya ng Walang-Hanggan na gibain ang pader ng anak na babae ng Zion; iniunat Niya ang panukat na pisi, at hindi Niya iniurong ang Kanyang kamay sa pagwasak; pinagdalamhati Niya ang panlabas na pader at ang pader, sabay silang nanlupaypay.

ט טָבְע֤וּ בָאָ֙רֶץ֙ שְׁעָרֶ֔יהָ אִבַּ֥ד וְשִׁבַּ֖ר בְּרִיחֶ֑יהָ מַלְכָּ֨הּ וְשָׂרֶ֤יהָ בַגּוֹיִם֙ אֵ֣ין תּוֹרָ֔ה גַּם־נְבִיאֶ֕יהָ לֹא־מָצְא֥וּ חָז֖וֹן מֵיְהוָֽה׃ (ס)

9 Lumubog sa lupa ang mga pintuang-bayan nito; winasak at binali Niya ang mga halang nito; ang hari nito at ang mga pinuno nito ay nasa gitna ng mga bansa; wala nang Torah; maging ang mga propeta nito ay hindi nakatagpo ng pangitain mula sa Walang-Hanggan.

י יֵשְׁב֨וּ לָאָ֤רֶץ יִדְּמוּ֙ זִקְנֵ֣י בַת־צִיּ֔וֹן הֶֽעֱל֤וּ עָפָר֙ עַל־רֹאשָׁ֔ם חָגְר֖וּ שַׂקִּ֑ים הוֹרִ֤ידוּ לָאָ֙רֶץ֙ רֹאשָׁ֔ן בְּתוּלֹ֖ת יְרוּשָׁלִָֽם׃ (ס)

10 Nakaupo sa lupa at tahimik ang matatanda ng anak na babae ng Zion; nagsaboy sila ng alabok sa kanilang ulo, nagbigkis sila ng magaspang na telang-sako; iniyuko hanggang sa lupa ng mga dalaga ng Jerusalem ang kanilang ulo.

יא כָּל֨וּ בַדְּמָע֤וֹת עֵינַי֙ חֳמַרְמְר֣וּ מֵעַ֔י נִשְׁפַּ֤ךְ לָאָ֙רֶץ֙ כְּבֵדִ֔י עַל־שֶׁ֖בֶר בַּת־עַמִּ֑י בֵּֽעָטֵ֤ף עוֹלֵל֙ וְיוֹנֵ֔ק בִּרְחֹב֖וֹת קִרְיָֽה׃ (ס)

11 Nanghina ang aking mga mata sa pagluha, namimilipit ang aking bituka, nabuhos sa lupa ang aking atay dahil sa pagkawasak ng anak na babae ng aking bayan, habang nanlulupaypay ang mga bata at ang mga sanggol na pasusuhin sa mga lansangan ng lungsod.

יב לְאִמֹּתָם֙ יֹֽאמְר֔וּ אַיֵּ֖ה דָּגָ֣ן וָיָ֑יִן בְּהִֽתְעַטְּפָ֤ם כֶּֽחָלָל֙ בִּרְחֹב֣וֹת עִ֔יר בְּהִשְׁתַּפֵּ֣ךְ נַפְשָׁ֔ם אֶל־חֵ֖יק אִמֹּתָֽם׃ (ס)

12 Sinasabi nila sa kanilang mga ina, “Nasaan ang butil at ang alak?” habang nanghihina sila na parang mga sugatan sa mga lansangan ng lungsod, habang nalalagot ang kanilang hininga sa kandungan ng kanilang mga ina.

יג מָֽה־אֲעִידֵ֞ךְ מָ֣ה אֲדַמֶּה־לָּ֗ךְ הַבַּת֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם מָ֤ה אַשְׁוֶה־לָּךְ֙ וַאֲנַֽחֲמֵ֔ךְ בְּתוּלַ֖ת בַּת־צִיּ֑וֹן כִּֽי־גָד֥וֹל כַּיָּ֛ם שִׁבְרֵ֖ךְ מִ֥י יִרְפָּא־לָֽךְ׃ (ס)

13 Ano ang maihaharap kong patotoo sa iyo? Ano ang maihahambing ko sa iyo, O anak na babae ng Jerusalem? Ano ang maitutulad ko sa iyo upang maaliw kita, O dalagang anak na babae ng Zion? Sapagkat kasinlawak ng dagat ang iyong pagkawasak; sino ang makapagpapagaling sa iyo?

יד נְבִיאַ֗יִךְ חָ֤זוּ לָךְ֙ שָׁ֣וְא וְתָפֵ֔ל וְלֹֽא־גִלּ֥וּ עַל־עֲוֺנֵ֖ךְ לְהָשִׁ֣יב שביתך [שְׁבוּתֵ֑ךְ] וַיֶּ֣חֱזוּ לָ֔ךְ מַשְׂא֥וֹת שָׁ֖וְא וּמַדּוּחִֽים׃ (ס)

14 Ang iyong mga propeta ay nakakita para sa iyo ng mga pangitaing walang kabuluhan at walang saysay, at hindi nila inilantad ang iyong kasamaan upang ituwid ang iyong pagtalikod; sa halip ay nakakita sila para sa iyo ng mga hulang walang kabuluhan at mga bagay na nagligaw sa iyo.

טו סָֽפְק֨וּ עָלַ֤יִךְ כַּפַּ֙יִם֙ כָּל־עֹ֣בְרֵי דֶ֔רֶךְ שָֽׁרְקוּ֙ וַיָּנִ֣עוּ רֹאשָׁ֔ם עַל־בַּ֖ת יְרוּשָׁלִָ֑ם הֲזֹ֣את הָעִ֗יר שֶׁיֹּֽאמְרוּ֙ כְּלִ֣ילַת יֹ֔פִי מָשׂ֖וֹשׂ לְכָל־הָאָֽרֶץ׃ (ס)

15 Ipinapalakpak laban sa iyo ang kanilang mga kamay ng lahat ng nagdaraan sa daan; sumusutsot sila at umiiling ng kanilang ulo dahil sa anak na babae ng Jerusalem: “Ito ba ang lungsod na tinatawag nilang ganap sa kagandahan, ang kagalakan ng buong daigdig?”

טז פָּצ֨וּ עָלַ֤יִךְ פִּיהֶם֙ כָּל־א֣וֹיְבַ֔יִךְ שָֽׁרְקוּ֙ וַיַּֽחַרְקוּ־שֵׁ֔ן אָמְר֖וּ בִּלָּ֑עְנוּ אַ֣ךְ זֶ֥ה הַיּ֛וֹם שֶׁקִּוִּינֻ֖הוּ מָצָ֥אנוּ רָאִֽינוּ׃ (ס)

16 Ibinuka laban sa iyo ng lahat ng iyong mga kaaway ang kanilang bibig; sumusutsot sila at nagngangalit ang kanilang mga ngipin; sinasabi nila, “Nilamon namin siya! Tunay na ito na ang araw na aming pinakahihintay; natagpuan namin, nakita namin ito!”

יז עָשָׂ֨ה יְהוָ֜ה אֲשֶׁ֣ר זָמָ֗ם בִּצַּ֤ע אֶמְרָתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה מִֽימֵי־קֶ֔דֶם הָרַ֖ס וְלֹ֣א חָמָ֑ל וַיְשַׂמַּ֤ח עָלַ֙יִךְ֙ אוֹיֵ֔ב הֵרִ֖ים קֶ֥רֶן צָרָֽיִךְ׃ (ס)

17 Ginawa ng Walang-Hanggan ang Kanyang binalak; tinupad Niya ang Kanyang salita na Kanyang iniutos mula pa noong unang panahon; nanggiba Siya nang walang awa, at pinagalak Niya ang kaaway dahil sa iyo; itinaas Niya ang sungay ng iyong mga kalaban.

יח צָעַ֥ק לִבָּ֖ם אֶל־אֲדֹנָ֑י חוֹמַ֣ת בַּת־צִ֠יּוֹן הוֹרִ֨ידִי כַנַּ֤חַל דִּמְעָה֙ יוֹמָ֣ם וָלַ֔יְלָה אַֽל־תִּתְּנִ֤י פוּגַת֙ לָ֔ךְ אַל־תִּדֹּ֖ם בַּת־עֵינֵֽךְ׃ (ס)

18 Sumigaw ang kanilang puso sa Panginoon: “O pader ng anak na babae ng Zion, paagusin mo ang luha na parang ilog araw at gabi; huwag mong bigyan ng pahinga ang iyong sarili; huwag mong patahimikin ang balintataw ng iyong mata.”

יט ק֣וּמִי ׀ רֹ֣נִּי בליל [בַלַּ֗יְלָה] לְרֹאשׁ֙ אַשְׁמֻר֔וֹת שִׁפְכִ֤י כַמַּ֙יִם֙ לִבֵּ֔ךְ נֹ֖כַח פְּנֵ֣י אֲדֹנָ֑י שְׂאִ֧י אֵלָ֣יו כַּפַּ֗יִךְ עַל־נֶ֙פֶשׁ֙ עֽוֹלָלַ֔יִךְ הָעֲטוּפִ֥ים בְּרָעָ֖ב בְּרֹ֥אשׁ כָּל־חוּצֽוֹת׃ (ס)

19 Bumangon ka, sumigaw ka sa gabi, sa pasimula ng mga pagbabantay sa gabi; ibuhos mo ang iyong puso na parang tubig sa harap ng Panginoon; itaas mo sa Kanya ang iyong mga kamay alang-alang sa buhay ng iyong maliliit na anak na nanghihina dahil sa gutom sa dulo ng bawat lansangan.

כ רְאֵ֤ה יְהוָה֙ וְֽהַבִּ֔יטָה לְמִ֖י עוֹלַ֣לְתָּ כֹּ֑ה אִם־תֹּאכַ֨לְנָה נָשִׁ֤ים פִּרְיָם֙ עֹלֲלֵ֣י טִפֻּחִ֔ים אִם־יֵהָרֵ֛ג בְּמִקְדַּ֥שׁ אֲדֹנָ֖י כֹּהֵ֥ן וְנָבִֽיא׃ (ס)

20 Masdan mo, Walang-Hanggan, at tingnan mo kung kanino mo ginawa ang ganito! Kakainin ba ng mga babae ang sarili nilang bunga, ang maliliit na batang kanilang inaalagaan at kinakalong? Papatayin ba sa santuwaryo ng Panginoon ang saserdote at ang propeta?

כא שָׁכְב֨וּ לָאָ֤רֶץ חוּצוֹת֙ נַ֣עַר וְזָקֵ֔ן בְּתוּלֹתַ֥י וּבַחוּרַ֖י נָפְל֣וּ בֶחָ֑רֶב הָרַ֙גְתָּ֙ בְּי֣וֹם אַפֶּ֔ךָ טָבַ֖חְתָּ לֹ֥א חָמָֽלְתָּ׃ (ס)

21 Nakahandusay sa lupa sa mga lansangan ang kabataan at ang matanda; ang aking mga dalaga at ang aking mga binata ay nabuwal sa tabak; pinatay Mo sila sa araw ng Iyong galit; pinaslang Mo sila nang walang awa.

כב תִּקְרָא֩ כְי֨וֹם מוֹעֵ֤ד מְגוּרַי֙ מִסָּבִ֔יב וְלֹ֥א הָיָ֛ה בְּי֥וֹם אַף־יְהוָ֖ה פָּלִ֣יט וְשָׂרִ֑יד אֲשֶׁר־טִפַּ֥חְתִּי וְרִבִּ֖יתִי אֹיְבִ֥י כִלָּֽם׃ (פ)

22 Tinawag Mo, gaya ng sa araw ng kapistahan, ang masasama kong kapitbahay mula sa palibot; at sa araw ng galit ng Walang-Hanggan ay walang nakatakas o nakaligtas; ang mga inalagaan at pinalaki ko ay nilipol ng aking kaaway.

Nakaraang Kabanata Susunod na Kabanata